فرهنگ
برای بسیاری از مردم، بهار نماد آغاز زندگی دوبارهٔ طبیعت است. جانورانی که در خواب زمستانی بودند، بیدار میشوند و درختان شکوفه میزنند. پرندگان شروع به آوازخوانی میکنند و حیوانات به تولید مثل روی میآورند. این فصل در فرهنگ ایران و افغانستان جایگاه ویژهای دارد؛ آنها سال نو خود را با رسیدن خورشید به نقطهٔ اعتدال بهاری (اول فروردین، معمولاً ۲۱ مارس) جشن میگیرند. مراسم نوروز که سیزده روز طول میکشد و با سیزدهبهدر به پایان میرسد، نمادی از شادی و نو شدن است. در ادبیات فارسی نیز بهار یکی از مهمترین سوژههای هنری و ادبی است و شاعران بسیاری از زیباییهای آن سرودهاند.
رخدادهای طبیعی
در بهار، انحراف محور زمین نسبت به خورشید افزایش مییابد و طول روز به سرعت زیاد میشود. زمین گرم میشود و گیاهان شروع به رشد میکنند. برفها آب میشوند و رودها به جریان میافتند. یخبندان در مناطق سردسیر کاهش مییابد و در مناطق گرمتر، دمای هوا به سرعت بالا میرود. بسیاری از گیاهان گلدار شکوفه میزنند و طبیعت را به رنگهای زنده میآرایند. این فرآیند از زمستان تا اوایل تابستان ادامه دارد و هر روز شکوه تازهای به نمایش میگذارد.
نگارخانه
(تصاویری از شکوفههای بهاری، دشتهای سرسبز و جشن نوروز در این بخش قرار میگیرد)